|
|
Waarom nu niet, in ons leven, luisteren
Als God over de schouder kijkt,
Dan kan Hij ons bezegelen en beluisteren.
God zal dit beamen, dan is ons leven verrijkt
Als wij onze gedachten en fratsen beteugelen.
Waarom nu niet, bij onze vreugd
Als je God over de schouder laat kijken,
bij dartelende en dwalende jeugd;
Zij is nog met niets te vergelijken,
en alles doet haar nog zo'n deugd.
Waarom nu niet, in ons leven beslissen
Als God over je schouder kijkt,
of toch samen met anderen bedisselen;
de menselijke geest weet niet wat lijkt,
tussen het goede en andere bedenksels.
Waarom nu niet, bij al onze twijfels
Als God over de schouder heen kijkt,
op school, in ons gezin en op het werk
dat niemand onder zijn taak bezwijkt.
Heb mededogen Heer, maak ons sterk.
Waarom nu niet, bij ziekten of stervenden
God over de schouder heen laten kijken,
Voor hen die met zorg, aan de lijdende
mens, de pijn en ziekte bestrijden.
en als laatsten de stervende begeleiden.
Als de Ziele luistert spreekt het al een taal dat leeft,
't lijzigste gefluister ook een taal en teken heeft:
blâren van de bomen kouten met malkaar gezwind,
baren in de stroomen klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen**van Gods heiligen voet,
talen en vertolken 't diep gedoken Woord zoo zoet..
als de Ziele luistert!
Deze laatste strofe is van Guido Gezelle.
** wegelen verkleinwoord van: wegen
* Bij dit gedicht denk ik vooral aan hen die in de ziekenzorg en verpleging werken.
Bert Pulles
|
|
